Κυριακές και γιορτές

Το κυριακάτικο τραπέζι περιλάμβανε οπωσδήποτε κρέας, χοιρινό το χειμώνα και κατσικάκι, αρνάκι ή μοσχάρι τον υπόλοιπο χρόνο. Κορυφαίο πιάτο το μοσχάρι με κυδώνια και δαμάσκηνα, ένα φαγητό με εκλεπτυσμένη, υπόξινη γεύση. Τις καθημερινές το σπιτικό τραπέζι ήταν πιο λιτό, με όσπρια, λαχανικά, ψάρι γριβάδι με κρεμμύδια, ή σούπα, ή ακόμα κοτόπουλο με σάλτσα ντομάτας ή πατάτες ή πέτουρα (χυλοπίτες),που μαζί με τον τραχανά αποτελούσαν τα κύρια ζυμαρικά της τοπικής κουζίνας. Πάντοτε όμως το γεύμα περιλάμβανε νοστιμότατα μεζεδάκια, γκαβόψαρα (τηγανισμένες μελιτζάνες τουρσί), λουκάνικο με πράσο, μπάτσιο τηγανητό ή ψητό, ντομάτες "στεγνές", τσιγαρίδες, σκορδοχάβιαρο, κεφτέδες με άρμη και μπάτσιο, και άλλα που συνόδευαν το απαραίτητο "εισαγωγικό" ρακί (τσίπουρο) και στη συνέχεια το μπρούσικο κρασί.

Το παραδοσιακό χριστουγεννιάτικο φαγητό είχε ως βάση το χοιρινό κρέας, από το γουρούνι που έσφαζαν εκείνες τις μέρες και στη συνέχεια το πάστωναν για να έχουν κρέας όλο το χειμώνα. Με το χοιρινό μαγείρευαν πράσα, σέλινο, λάχανο, έφτιαχναν σαρμάδες, λουκάνικα, τηγανιές και τσιγαρίδες. Το Πάσχα πάλι, έσφαζαν κατσίκι, μεγαλωμένο με φύλλα μουριάς και καλαμπόκι, και το έψηναν στο φούρνο με φρέσκα κρεμμυδάκια. Μόνο τη δεύτερη μέρα του Πάσχα έψηναν αρνί στη σούβλα και οργάνωναν γλέντι στα κτήματα της οικογένειας.